Voor de grote fond zijn de liefhebbers Hugo/Jort Batenburg en Jelle Jellema het beste wat je kunt vinden in Nederland op dit moment.
En omdat mijn interesse uitgaat naar alles wat met duivensport te maken heeft was ik benieuwd hoe alles reilt en zeilt op één van die tophokken.
Om te kiezen tussen beide grootmeesters was niet zo heel moeilijk want naar Klaaswaal is het voor mij 20 minuten en om naar Jellle Jellema te gaan is bij wijze van spreken een wereldreis.
De keuze had niets te maken met de één boven de ander te waarderen, hun prestaties zijn toch min of meer gelijkwaardig.
Ik ken Hugo nog van in de periode dat hij nog een ploeg jongen (zogenaamde snelle duiven) speelde op de gewone vluchten en die werden dan ieder jaar verkocht voor een zakcentje, maar ook toen speelde hij al heel goed op de maratonvluchten.

Hoe zit het nu met de samenwerking met PIPA ?
Dat is zo gekomen, vroeger vlogen we natuurlijk met het WITBUIKEN soort.
Maar ik vond dat niet naar volle tevredenheid en probeerde aan betere duiven te komen.
Want op een gegeven moment merk je dat je vliegt op een bepaald level en dat is het, meer zit er niet in en ik wilde beter.
Ik wilde toen speciaal gaan investeren in Barcelona duiven en liefst de winnaars zelf en als dat niet lukt dan de kinderen hiervan maar dat was ook een probleem want op dat moment zat er geen winnaar meer in Europa waar een kind van te koop was.
Dus de enige oplossing was dat de winnaar zelf gekocht moest worden.
De eerste duif die te koop kwam was de NEW LAUREAAT winnaar van een Barcelona maar de prijs van die duif was 250.000 euro en dat was voor mij alleen een te groot risico.
Op de dag voor Barcelona had ik contact met Nicolaas van PIPA en vertelde hem dat de winnaar van deze Barcelona een echte kampioen zou zijn, No wind en een blauwe lucht.
Toen werd er besloten om dit samen te gaan doen en het risico spreiden, zo gezegd zo gedaan en sindsdien bestaat de samenwerking tot volle tevredenheid.
Meerdere jaren achtereen hebben we de winnaars van internationaal Barcelona gekocht, dat waren er op een gegeven moment acht.
Voor de laatste die we hebben gekocht wisten we niet zo gauw een mooie naam en hebben hem toen maar “NUMBER EIGHT” genoemd.
Met al deze duiven kon ik naar hartenlust gaan kweken en met kinderen van die zware investeringen hebben we bereikt wat we op dit moment zijn.
Maar die eerste duif die we kochten was er wel één waar we best wat slapeloze nachtjes van hebben gehad want wat als dit al gelijk zou mislukken, dan was er waarschijnlijk geen weg terug meer geweest en waren alle spaarcentjes in rook op gegaan.
Het werd uiteindelijk precies waar we op gehoopt hadden en kon ik prof duivenmelker worden.
Achteraf was het natuurlijk een super risico wat we namen maar het heeft zich uitbetaald.
Maar toch hebben we nog nooit zo’n Barcelona winnaar doorverkocht.

Hoe komt het dat jullie altijd op Narbonne en Agen de jaarlingen zo goed pakken ?.
Het antwoord op die vraag kun je eigenlijk lezen in de paar regels hierboven.
En onze begeleiding naar die prestaties ziet er zo uit.
Allereerst denk ik dat het zeer belangrijk is dat de jongen alle vluchten mee gaan en niet alleen worden opgeleerd op de nalijn of de taartvluchten, dan loop je gelijk al achter.
Wij leren ze net zoals jij dat doet.
Voor de eerste vlucht een keer of vijf tot aan Tholen en dat is ongeveer 30 kilometer.
Africhting van de jongen is zoals bij ieder ander denk ik toch.
Vanaf de eerste tot de laatste vlucht gaan ze mee.
En dan het liefst een paar lastige vluchten en als er dan nog eens een stelletje met modder aan de pootjes thuis komen ben ik tevreden want dit zijn de jongelingen die wat hebben geleerd en volgend jaar staan die al op voorsprong vanuit bijvoorbeeld Agen.
De jongen bij ons worden niet verduisterd we hebben ze wel bijgelicht dit jaar.
Vorig jaar geen one-eye cold en nu bijgelicht wel deze ellende.
One-eye cold daar wordt in Klaaswaal niet moeilijk over gedaan.
De jongen gaan als ze een beetje last hebben gewoon mee want volgens Hugo moeten ze dan nu maar met één oog 400 km vliegen en volgend jaar met twee ogen 1000 km.
Het zal zich zelf wel oplossen en dan hebben ze weer een stukje gezondheid opgebouwd.
Ieder jaar worden alle duiven, kwekers, vliegers en de jongen geënt tegen pokken.
De oude duiven worden geënt met de naald en de jongen via het kwastje.

Als dit opleer jaar achter de rug is mogen ze allemaal jaarling worden want ze zijn uiteindelijk allemaal gekweekt uit bekwame duiven en niet uit de 1300e X de 600e prijs nationaal.
Die duiven zitten er wel tussen maar daar kweken we niet van.
Dan krijgen ze allemaal vier kansen en dat is als jaarling naar Agen en Narbonne en als tweejarige is dit meestal Pau en Marseille.
Als jaarling naar Agen en Narbonne zijn maar twee kansen en dat is eigenlijk te weinig dus als tweejarige krijgen ze nog twee kansen.
Al komen ze een week te laat terug van een vlucht dan krijgen ze alsnog een kans op de volgende van deze vier kansen en ook als ze drie keer missen gaan ze alsnog de vierde keer ook mee.
En daarna vind de uiteindelijke selectie plaats.
Dus investeer je heel veel tijd in elke duif en pas als ze twee jaar oud zijn kom je er achter of ze dat allemaal waard waren.
In februari worden alle duiven gekoppeld en brengen dan een ronde jongen groot, dit zijn dan de eieren van de kweekduiven en van de beste vliegers.
Dan zijn de jongen groot net voordat het oude duiven seizoen gaat beginnen.
Ze komen niet meer op eieren en de geslachten worden gescheiden als de jongen veertien dagen oud zijn, van dan af staan ze op weduwschap.
De doffers brengen de jongen verder groot.
En als ze eenmaal op weduwschap zitten gaan ze wekelijks mee en bij thuiskomst blijven ze bijeen tot zondagmorgen, dan haal ik ze uit elkaar.
Hier worden de duiven per hok gekoppeld en gespeeld, de jaarlingen zitten op een afdeling en de Barcelona duiven op een andere afdeling.
Zo ook de duiven die naar Pau moeten, ook die zitten weer op een andere afdeling.
Dus in de winter weten we waar welke duif naar toe gaat en wordt dan in de afdeling geplaatst die bestemd is voor die vlucht.
De duiven worden zo gekoppeld dat ze de eerste vlucht een jong hebben van een paar dagen oud en dan gaan ze op de tweede vlucht mee als ze op eieren zitten.
Twee weken voor de eerste fondvlucht gaan ze mee op een midfondvlucht en een week voor de inkorving worden ze nog een keer zelf weggebracht.
Jaarlingen zijn in twee ploegen verdeeld, één hok gaat naar Agen & Narbonne en de andere gaan naar Bordeaux en vier weken later naar Dax.
Hopelijk zit er dan een vlucht bij met NO wind dan gaat de selectie gewoon door want een duif die dit niet aan kan daar heb ik niets aan.
Zo gingen er dit jaar op die loodzware Dax 37 mee en zijn er 25 terug gekomen, dat vind ik prima en zal beslist niet om de wegblijvers treuren.
Het is maar beter ook zo want als alles terug komt zijn ook de slechte terug gekomen en dat is bij het spelletje wat wij spelen niet de bedoeling.
Het klinkt hard maar is wel de weg naar een sterk stammetje en goede uitslagen.
Zo zijn er veel midfond spelers die bij de start van het vliegseizoen na vijf/zes vluchten reeds een flink aantal duiven kwijt zijn, daar hebben wij geen last van wij gaan ze pas verspelen op vluchten zoals de eerder genoemde vlucht vanuit Dax.
Ook bij ons is het tegenwoordig zo dat de duiven die in de avond niet thuis zijn de tweede dag maar heel moeilijk nakomen.
Dit is heel bijzonder maar dit speelt denk bij iedereen, het is niet meer zoals vroeger dat er de hele week door duiven naar huis komen.
Zal wel komen omdat de bescherming van de roofvogel zijn werk goed doet.

Wat vind je van het grote fond vliegprogramma ?
Voor mij is het vrijheid blijheid want wij doen toch alleen maar de internationale vluchten.
De middaglossingen laat ik links liggen, daar zie ik niet zoveel in.
Maar er zijn heel veel mensen die dit prachtig vinden dus laten zo.
Ik vind ook dat dit niet meer van deze tijd is want de duiven worden gewoon de nacht in gejaagd maar als je dit leuk vind en het je grote doel is in de duivensport , veel geluk maar niet voor mij.
Wij vinden het juist prachtig als duiven thuis komen na meer dan 12 uur vliegen op dezelfde dag, daar zit onze uitdaging in plus de concurrentie van België en Frankrijk maakt het alleen maar moeilijker.

Hoe oud gaan ze naar de kweek ?
Een nationale winnaar gaat uiteraard gelijk naar de kweek.
Maar normaal gesproken gaat een goede duif na vier seizoenen vliegen naar de kweekstal.
Een gewone prijsvlieger wordt meestal nog wat langer gespeeld.
Zo spelen we de 3e Nationaal Dax van dit jaar nog door, maar daar tegenover is de 3e Nat Barcelona al naar de kweekstal verhuisd.
Deze was het jaar hiervoor ook al onze beste op Barcelona/Perpignan.
Dat is ons streven om een kweekstal te hebben waar het bulkt van de winnaars en bewezen superduiven.
Voor een goede opbouw van je vliegploeg moet het kweekhok voor de meerderheid bestaan uit
bewezen vliegduiven die op pensioen gaan of zo goed zijn dat het niet meer verantwoord is om ze door te spelen.

Hoeveel kweekkoppels zitten er op het kweekhok ?
Op dit moment 32 kweekoppels los op het hok en daarnaast hebben we ook nog 9 kweekboxen.
De internationale winnaars zitten uiteraard ieder in een kweekbox, zo kan er geen misverstand optreden of er niet een vreemde koppeling heeft plaats gevonden.
Voor klanten die van deze winnaars wat aan willen schaffen een zekerheid dat ze er ook echt de ouders van zijn.
Van de vliegduiven kweek je dus niet ?
Bijna niet of ze moeten heel vroeg hebben gevlogen, dus bijna niet zegt hij lachend.
Maar er zitten er echt wel een paar tussen, bijvoorbeeld de jaarling die de derde prijs nationaal Dax won daar hou ik de eitjes wel van.
Zo is uiteindelijk dik 90% van de jongen uit de kweekduiven.
We houden als alles goed loopt vier rondes voor ons zelf, dit jaar waren het er 180.
Dit jaar zijn we meer jongen verspeeld als dat normaal is voor ons, voor de vluchten en met opleren waren dat er 40 en op de vluchten nog eens 20 zo zijn er nu nog 120.
In die periode van het opleren kregen ze ook nog een lichte vorm van de jonge duiven ziekte en daar was ik op een gegeven moment zo klaar mee dat ik er een stuk of 15 heb verwijderd, en zo kwamen we aan het totaal van 120 jongen die er nu nog zitten.

Hoe beoordeel je duiven ?
Niet, ik kijk alleen naar de uitslag.

Je speelt ze op nest, wat is voor jou de ideale stand?
Ik speel de duiven het liefste op kleine jongen.

Doe jij de duiven naar een vlucht opvoeren ?
Nee, ze hebben het hele vliegseizoen volle bak.
Voor alle duidelijkheid, nu krijgen ze ruimengeling, in de winter zit er dan nog iets meer gerst bij.
Wanneer het vliegseizoen begint een gewone vliegmengeling en wanneer de zware fondvluchten er zijn schakel ik over op Jellema power die vetrijke mengeling.
Maar ze hebben altijd volle bak voer.
Komt nog bij dat wij ze niet kunnen opvoeren omdat alle hokken de hele dag open staan en omdat we de duiven per afdeling inkorven komt daar niets van terecht omdat ze toch het lekkere voer gaan opzoeken.
Ze gaan bij ons in de ochtend een uur verplicht vliegen met de vlag en als ze dan binnen komen staat er verse volle bak met voer en kunnen ze eten wat ze willen.
Hierna kunnen ze de hele dag doen wat ze willen en staat het hok altijd open, zomer en winter.

Raak je dan niet veel duiven kwijt ?
Natuurlijk verspelen we wel eens een goede duif van het hok en weet de roofvogel er wel eens één te vangen maar daar laat ik mijn leven niet door verpesten.
Een super gaat al gauw naar de kweek en met de rest doen we niet zo moeilijk.

Hoe ziet het medische gebeuren er bij jou uit ?
Alle duiven worden geënt tegen pokken, de oude duiven worden geënt met de naald en de jonge duiven ouderwets met het kwastje .
Ik denk dat de weerstand door de jaren heen toch wat minder wordt, daarom enten we alles.
We doen dit bewust voor het koppelen omdat de oude duiven dan een deel van de antistoffen meegeven aan de jongen.
Ik ben een enter, ik probeer op alle mogelijke manieren de weerstand omhoog te krijgen.
Met vaccineren denk ik dat je weerstand omhoog krijgt en daardoor minder aan medicijnen moet geven.
Ik ga binnenkort mest verzamelen voor een uitgebreid onderzoek en vooral op paratyfus.
Wanneer alles negatief is geven we de duiven zeven dagen Baytril en worden ze nadien geënt.
Vorig jaar heb ik de vliegduiven zelfs twee keer geënt, de tweede keer in april net voor de vluchten.
Om de weerstand nog eens een boost te geven.
Deze enting is dan wel op waterbasis niet op oliebasis, we gaan de problemen niet opzoeken.
Als ze broeden een geelkuur.
De week voor de inkorving van een fondvlucht krijgen ze (de duiven die meegaan) een pilletje tegen het geel en een pilletje tegen coccidiose.
Als ze een probleem hebben met de luchtwegen gaan we naar de veearts, dat is voor ons Piet Blancke in België en ze dan indien nodig een kuurtje.
Maar het minste moet je doen als je een super seizoen hebt of tegemoet gaat.