Downhill Racing – En De Duivensport Raast Mee Naar Beneden

Downhill racing is een sensationeel onderdeel binnen het mountainbiken. Het doel is simpel: zo snel mogelijk de berg af. Maar wie ooit heeft gekeken, weet dat het ook meedogenloos is. Eenmaal op snelheid is stoppen bijna onmogelijk, fouten worden keihard afgestraft en wie niet stuurt, vliegt uit de bocht.

Die metafoor schoot mij te binnen toen ik nadacht over de huidige stand van zaken in de duivensport. Want eerlijk gezegd: het is schrikbarend hoe snel onze sport aan het verminderen en verdwijnen is. En het lijkt alsof niemand de rem durft in te drukken.

Externe factoren: daar kunnen we weinig aan doen

Er zijn talloze redenen te bedenken waarom de sport krimpt, en veel daarvan liggen buiten onze invloed:

• vergunningen voor hokkenbouw zijn moeilijk te verkrijgen
• buren liggen dwars
• jonge gezinnen willen vaker op vakantie
• de kosten om te beginnen zijn hoog
• windmolens en elektriciteitsdraden vormen nieuwe gevaren
• hittegolven maken het mandverblijf zwaar

Allemaal redenen waar we als organisatie weinig aan kunnen veranderen. Maar juist daarom is het zo onbegrijpelijk dat er op de punten waar wél invloed mogelijk is, nauwelijks iets gebeurt.

Bestuurders lijken druk — maar niet met de juiste dingen

Wat mij het meest verbaast, is dat onze bestuurders geen enkel initiatief ontplooien om de teloorgang tegen te gaan. Ze lijken druk met zaken die weinig bijdragen aan de toekomst van de sport.

Neem het onderzoek naar het verlies van jonge duiven. Ik weet niet of het nog steeds doorgaat, maar er zou 100.000 euro voor worden uitgetrokken. Dat is te gek voor woorden.

Want laten we eerlijk zijn: Het verloren gaan van jonge duiven is van alle tijden. Ook vroeger bleven er jongen onderweg steken. Die fantastische verhalen dat je “vroeger bijna nooit een jonge duif verspeelde” zijn gewoon gelul in de ruimte. In de Dordtse Bond werd er gestart met 3000 duiven op de eerste vlucht, en op de laatste waren er nog 1000 in concours. Dat zegt genoeg.

Ja, er zijn nieuwe gevaren zoals windmolens en draden. Ja, het warme weer helpt niet. Maar veel verliezen zijn simpelweg onderdeel van de sport. Een onderzoek gaat daar niets aan veranderen.

Hitte, manden en gezond verstand

Het warme weer van de laatste jaren maakt het niet makkelijker om duiven fris aan de start te krijgen na één of meerdere dagen in een volle container. Gelukkig wordt daar inmiddels slimmer mee omgegaan: minder duiven in de mand, kortere afstanden.

Maar zelfs dan blijft het deels geluk: je moet maar hopen dat jouw mandje niet bovenin de container belandt.

Wat je als liefhebber wél kunt doen, is jezelf een beperking opleggen bij warm weer en ZO‑wind. Want anders ben je in één keer schipper te voet omdat je duiven op zee terechtkomen.

En dan hebben we het nog niet eens over roofvogels. Ook onnodig, maar helaas niet te veranderen.

Het CLOUD‑systeem: waarom iets bouwen dat al bestaat?

Er is mij altijd verteld dat als je ergens geen verstand van hebt, je beter je mond kunt houden. Nu, ik heb totaal geen verstand van het zo nodig moeten hebben van een systeem in de cloud.

Wat ik wél weet, is dat als je iets gaat vervaardigen waar al aan gewerkt wordt — en dat je kunt gaan gebruiken als je even geduld hebt — dit altijd goedkoper is.

Want als ik het goed heb begrepen van mensen die het kunnen weten (zie: duivensport.nl), is de Compuclub met iets soortgelijks bezig dat in 2028 gebruikt kan worden.

Waarom dan nu veel geld investeren in een eigen systeem? Waarom niet eerst de echte problemen aanpakken?

De kern van het probleem: inkorfbeperking

Er moet echt werk gemaakt worden van een inkorfbeperking. Het inkorven van massa’s duiven is volgens mij één van de grootste redenen dat zoveel liefhebbers de moed opgeven en besluiten niet meer deel te nemen aan deze gekkigheid.

Het is oneerlijkheid van de bovenste plank en alleen haalbaar voor de meer gefortuneerden onder ons.

Waarom moet je per se zoveel duiven inkorven? Misschien gun je een ander niets. Misschien wil je verbergen dat je ondanks al het geld dat je erin steekt niet op gelijke voet durft te strijden met melkers die meer beperkt zijn in hun mogelijkheden. Misschien moet je je commercieel in de picture spelen om de boel draaiende te houden.

Want met zoveel duiven in de strijd heb je altijd wel een overwaaier en is je doel bereikt. En tegelijkertijd jaag je weer een paar liefhebbers uit de sport.

Het klinkt misschien overdreven, maar het is niet ver van de realiteit.

Bestuur: toon eens ballen

Aan het bestuur wil ik dit zeggen: Toon eens ballen. Maak van de duivensport meer een echte sport. Het is al de oneerlijkste sport die er is, maar je kunt er wat aan doen.

De downhill‑race waar we in zitten, is nog te stoppen. Maar dan moet er wel iemand aan het stuur gaan zitten.