Hoogseizoen: keuzes, hitte en twee gezichten op zaterdag

🌡️ Een zomer die alles op scherp zet

Het is hoogseizoen in de duivensport, en dat voel je aan alles. Barcelona voor de echte fondmannen, Bressols voor wie nog ouderwets wil overnachten, Châteauroux voor de dagfondliefhebber en Duffel als afsluiter voor jong en oud.

In België kun je het programma nog verder uitbreiden: Limoges, Sancoin, een midfond voor jong en oud, en op zondag Noyon en Quievrain. Met een ploeg van twintig oude vliegers is dit simpelweg niet te behappen — zeker niet in een periode waarin het weer de dienst uitmaakt.

De afgelopen weken waren een komen en gaan van tropische dagen. Elke keuze wordt daardoor zwaarder: wat geef je mee, wat laat je thuis, wat is verantwoord? Daarbovenop komen de hitteverboden van hogerhand. Vaak terecht, maar het zijn wel vluchten die definitief van het programma verdwijnen, zonder latere inhaaloptie.

Misschien is het tijd om het vliegprogramma anders te bekijken. Met de steeds hetere zomers zou een opschuiving richting september geen gek idee zijn. Niet met zogenaamde taartvluchten, maar het reguliere programma — simpelweg een week verschuiven wanneer een weekend wegvalt. Is dat te simpel gedacht, of juist precies wat de sport nodig heeft? Wie weet wordt het een onderwerp voor een toekomstig seizoensdebat.

🏆 Bovenaards vanuit Barcelona

Dat Jelle Jellema kan toveren, wisten we. Maar wat hij dit jaar vanuit Barcelona liet zien, was bovenaards. Zijn duiven kwamen naar huis alsof het een midfondje betrof — op 1241 km.

Internationaal volgens de meldingen: 5e–7e–8e–11e–16e–17e–32e–42e–52e–60e, allemaal binnen de eerste honderd.

Dit gaat volgens mij nooit meer verbeterd worden. Een prestatie die de geschiedenisboeken ingaat en de lat opnieuw hoger legt voor de fondliefhebbers. Voor wie dit wil nalezen: Barcelona-resultaten.

🕊️ Op eigen hok: twee vluchten, twee verhalen

🟦 Duffel – jonge duiven

Gelost om 08.50 uur met een stevige WZW-wind. We wisten dat de jongen scherp moesten zijn — kortste afstand, voorbereiding verre van ideaal.

Twee trainingen leverden gewonden en afwezigen op. Vanaf maandag vlogen ze steeds minder, vrijdag nog maar vijf minuten. Toch konden we 90 jongen inkorven, maar wel met grote vraagtekens.

En dan gebeurt het onverwachte: Eentje komt hoog, steekt aan, geen draai, direct op het systeem. Met precies genoeg snelheid om 8170 duiven achter zich te houden. De snelste van allemaal.

Daarna begon het lange wachten: bijna zeven minuten tot nummer twee.

Uitslag Duffel – club (790 duiven): 1e–5e–7e–8e–12e–18e–20e–21e etc.

In groot verband kwamen we er totaal niet aan te pas. En zondagavond zijn er nog steeds tien onderweg.

Het is duidelijk dat we deze week een hokvergadering moeten beleggen over het vervolg.

🟥 Châteauroux – oude duiven

593 km, alles mee op één na (ei op inkorfdag), dus 28 duiven in de strijd.

Op een nationale vlucht kun je met meldingen aardig rekenen: voor ons zou dat rond 15.15 uur moeten zijn. Maar met die harde westenwind was duidelijk dat Zuid-Holland kansloos was. De vroegste duiven zaten in het oosten — en dat klopte.

Onze eerste duif arriveerde om 14.40 uur. Vraagtekens of het vroeg genoeg was, maar de uitslag gaf duidelijkheid:

Club (287 duiven): 1e–2e–4e–7e–11e–12e–15e–19e etc. 21 prijzen van 28.

Kring (1430 duiven): 12e–15e–23e–33e–61e–67e–88e 11 duiven 1 op 10 prijs.

Een opsteker voor de jaarlingenploeg waar we het mee moeten doen. Maar eerlijk is eerlijk: een supervroege duif had niet misstaan. Voor wie dit wil doorrekenen: Châteauroux-analyse.

📌 Slot: een zaterdag met twee gezichten

• Duffel: supervroeg, maar matig in groot verband.
• Châteauroux: sterke uitslag, maar geen absolute kopduif.

En boven alles hangt de hitte, het drukke programma en de vraag hoe we de sport toekomstbestendig houden. Het hoogseizoen vraagt keuzes — en soms meer geduld dan je lief is.