De vooruitzichten waren prima weer met een mooi temperatuurtje maar wel een zoals gebruikelijk verraderlijke zuid-oosten wind.
Wij zijn daar de laatste paar seizoenen een paar keer lelijk mee geconfronteerd door het verliezen van meerdere knappe duiven die normaal gesproken alles al hadden meegemaakt.
Dit seizoen waren dat bijvoorbeeld een tweejarige duivin die al een 5e van Le-Mans won in afd 5, maar ook LIZZY een jaarling duivin die de 1e Pontoise tegen meer dan 4000 duiven en 20e Chateauroux in Afd 5. won.
Toen al besloten om met de volgende zuid-oosten wind vlucht voorzichtig te zijn of helemaal niet in te korven.
Deze keer besloten we om zonder risico in te korven en hebben er 39 mee gedaan die met z’n allen nog niet één keer in de eerste tien van de club hadden gevlogen.
Dus bij achterblijven van een stelletje zou het ons niet direct op achterstand zetten want we hebben ze volgend jaar hard genoeg nodig.
Zo bleven er 46 thuis waar we volgend jaar de strijd mee aan gaan.
Bezoek uit Koeweit dat was er ook deze week.
Toch wel bijzonder dat er na de totale verkoop in 2008 er nu nog steeds belangstelling is voor onze duiven, al zijn die uiteraard niet meer dezelfde als 17 jaar geleden.
Zo kregen we de laatste drie weken bezoek uit China en Portugal plus contact uit Ierland, Engeland de U.S.A. en dan nu bezoek uit Koeweit.
Bij een middagje ouwehoeren over van alles en nog wat waren ze zeer uitgesproken positief over de Nederlandse postduif en konden maar weinig goeds over onze Belgische vrienden vertellen.
In Koeweit duurt het vliegseizoen maar drie maanden en dat is in hun winter waar het dan nog altijd boven de dertig graden is, deze morgen was het nog 45 graden.
Er zijn daar dagen van 50 en meer graden, dus onmogelijk om met duiven te spelen in de Koeweitse zomer.
Een hitteprotocol is daar niet aan de orde.
Ze worden al twee jaar achtereen getroffen door onverklaarbare verliezen.
Alle vier onze gasten namen deel aan een vlucht vanuit Saoedi-Arabië, in afstand maar 130 kilometer.
Alle vier hadden ze ieder er meer dan 100 in concours en daarvan kwamen er maar enkele terug.
Zo kon er bij één van hun er precies eentje de weg veilig terug vinden.
De reden van deze grote verliezen dachten zij dat dit kwam door het massaal jacht maken op hun duiven door de Saoedi.
“Ze schieten ze allemaal uit de lucht” was de algemene gedachtegang.
Volgend jaar wordt er ook vanuit een andere richting gevlogen om dit fenomeen te vermijden.
Doordat hun vliegseizoen zo kort is vliegen ze met oude en jonge duiven tegelijk op dezelfde vlucht.
Ook is het van alle vluchten maar één nacht mand van 100 t/m 600 kilometer.
Zo kom je nog eens wat te weten over de buitenlandse duivensport.
Op eigen hok.
Was het zoals eerder geschreven rust voor meer dan de helft van de jonge duiven vliegploeg.
De vlucht was dit keer vanuit Toury en met een mooie afstand van bijna 450 kilometer was het dat we zelf hadden gekozen voor een beperkte deelname.
Met 39 duiven mee maken we toch nog 23 prijzen maar zoals ook eerder vermeld waren ze tot deze vlucht niet in staat om bij de eerste 10 in de club te vliegen en wat denk je, opnieuw lukte dit niet want tegen 536 duiven beginnen we met de 11e prijs.
Het enige positieve was dat ze allemaal weer het hok konden vinden zonder achterblijvers.